Memoria e Concordia
Negrín, Juan, 1892 - 1956
1. Área de identificación
- 1.1 Tipo de entidad:
- 1.2 Forma autorizada del nombre:
- 1.6 Identificadores complementarios:
- Persona
- Negrín, Juan, 1892 - 1956
2. Área de descripción
- 2.1 Fechas de existencia:
- 2.2 Historia/Descripción:
- 2.3 Lugares:
- 2.5 Funciones, ocupaciones y actividades:
- Actividad:
- 1892 - 1956
Médico fisiólogo e político español.
Foi o último Xefe de Goberno da II República, entre 1937 e 1939. Era fillo de Juan Negrín Cabrera, home de negocios canario e de Dores López Marrero. Estudou o bacharelato no Instituto de La Laguna. Os seus pais, enviárono a estudar a carreira de Medicina a Alemaña doctorándose na Universidade de Leipzig, en 1912, con 20 anos.
En 1914, casou coa pianista María Mijailova Fidelman, á que coñecera na universidade e tiveron cinco fillos, dos que tres chegarían á idade adulta: Juan, Rómulo e Miguel Negrín Fidelman.
A finais de 1915, regresou a España. En 1916, Ramón e Cajal, Presidente da Junta de Ampliación de Estudios (JAE), ofreceulle a creación e dirección do novo Laboratorio de Fisiología da JAE. Neste laboratorio e baixo o seu direccion, formáronse importantes científicos españois da talla de Severo Ochoa, Grande Covián, Garcia Valdecasas, Hernández Guerra, Rafael Méndez, entre outros.
O Ministerio de Instrución Pública validou os seus estudos en Alemaña e despois obtivo a Cátedra de Fisiología na Facultade de Medicina, na Universidade Central de Madrid.
Politicamente, afiliouse ao Partido Socialista Obreiro Español, durante a ditadura de Primo de Rivera. Durante a II República, foi elixido deputado a Cortes polas Palmas, en 1931, e reelixido en 1933 e en 1936. En setembro de 1936, iniciada xa a Guerra Civil española, foi nomeado ministro de Facenda, baixo o Goberno de Francisco Largo Caballero, cargo no que destacou, pola súa capacidade como home de Goberno, reorganizando o Corpo de Carabineiros e adquirindo armamento e subministracións estranxeiras co depósito do ouro do Banco de España, na Unión Soviética e Francia. En maio de 1937, Azaña, Presidente da República, encargoulle a formación dun Goberno, no que deu cabida ás máis variadas tendencias políticas.
Finalizada a contenda, abandonou España, marchando ao exilio en Francia, acompañado dalgún dos seus ministros. Fundou en París en 1939, o SERE (Servizo de Evacuación de Refugiados Españoles), organismo creado para dar resposta humanitaria aos miles de españois refuxiados en Francia, pola guerra e que serían trasladados en barco a México. Coa ocupación de Francia nazi, exiliouse no Reino Unido regresando, en 1947, a Francia. Mentres tanto, en España, foi depurado como catedrático.
Presidiu, o Goberno da II República, no Exilio, desde 1939 até 1945. Viviu exiliado entre Francia e Gran Bretaña, regresando ao exercicio das súas tarefas profesionais con éxito. Faleceu en París, aos 64 anos de idade.
- Lugar de nacimiento: Las Palmas de Gran Canaria
Lugar de fallecimiento: París
Francia, España, Gran Bretaña
- Médico e político español
3. Área de relaciones
- Instituciones:
- Asociativa: Afiliado
- Asociativa: Profesor de Medicina
- Materias:
- Término relacionado: Profesión
- Término relacionado: no exilio (1939-1949)
- (1931-1939)
- 1937-1939
- Término relacionado: Ministro de Facenda (1936-1937)
- Partido Socialista Obrero Español. (1879 -)
- Universidad Central (Madrid, España). (1836 - 1970)
- Médicos
- Presidentes da II República (España)
- Deputados
- Presidentes do consello de Ministros
- Ministros
4. Área de control
- 4.1 Identificador del registro:
- 4.4 Estado de elaboración:
- 4.5 Nivel de detalle:
- 4.7 Lengua(s):
- ADGA20250066830
- Finalizado
- Completo
- Lengua: Galician
6. Relaciones con recursos Web
Xunta de Galicia. Información mantenida y publicada en internet por la Xunta de Galicia
Atención a la ciudadanía - Accesibilidad - Aviso legal - Mapa del portal