Bibliotecaria e arquiveira española
Filla do médico Diógenes Andrés Rueda e da mestra María del Pilar Zamora García. Teresa naceu en 1907 en Villalba de los Alcores, pobo onde estaban destinados os seus pais, antes de que a familia fincáse en Cervico da Torre (Palencia).
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Mestras de Palencia. Doutora en Filosofía e Letras, Sección Historia, pola Universidade Central de Madrid. Nos seus primeiros anos de estudante en Madrid, a finais dos anos vinte, estivo a vivir na Residencia de Señoritas, que por entón dirixía María de Maeztu.
Obtivo o número uno nas oposicións ao Corpo Facultativo de Arquiveiros, Bibliotecarios e Arqueólogos convocadas en 1930 e foi destinada ao Museo Arqueolóxico de León en 1931; pero, a fins de setembro dese mesmo ano, foi comisionada para organizar os fondos do Arquivo do Palacio Real, entón chamado Palacio Nacional.
Entre 1932 e 1933 ampliou estudos en Alemaña graza a unha bolsa da JAE e á súa volta, reincorporouse ao seu posto no Palacio Nacional, como se lle denomina durante a II República. Ao longo destes anos realizou a súa tese doutoral sobre rejería española, baixo a dirección de Manuel Gómez Moreno.
O inicio da guerra civil sorprende a Teresa Andrés e ao seu irmán Troadio en Madrid. A súa familia sufriu represión durante o golpe militar de 1936, morrendo o seu pai e o seu irmán Dionisio, mentres que o seu irmán Troadio loitou na guerra sendo no Exército Popular da República.
Militante comunista desde 1933, Teresa casou con Emilio Gómez Nadal, un dos fundadores do PCE. Tiveron dous fillos, un morreu de pequeno e Antonio, nacido en 1941, que foi traído a España en 1942 e criado pola avoa materna.
Durante a Guerra Civil destacou o labor de Teresa á fronte das Bibliotecas de Cultura Popular, que organizou xunto a Juan Vicéns da Chave, así como o seu labor como Delegada do Ministerio de Instrución Pública en Valencia. Tamén foi Vogal da Comisión Xestora do Corpo Facultativo de Arquiveiros e Bibliotecarios, creada en agosto de 1936.
En 1939 foi separada do servizo activo, en virtude de expediente de depuración, por aplicación da Lei de Responsabilidades Políticas: Por Orde do Ministerio de Educación Nacional do 13 de xuño de 1939 (BOE nº 174) dispúxose a súa baixa definitiva no cadro de persoal do Corpo Facultativo de Arquiveiros e Bibliotecarios.
Finalizada a contenda ela e o seu marido exiliáronse a Francia, onde acabarían uníndose á Resistencia Francesa. En París Marcel Bataillon conseguiu que a contratasen para facer un catálogo colectivo de libros españois existentes en bibliotecas.
2.3 Lugares:
Lugar de nacimiento: Villalba de Alcores (Valladolid) Lugar de fallecimiento: París