Maximiano García Venero (Santander, 1907-Madrid, 1975) foi un biógrafo, ensaísta, historiador e xornalista español.
Nado en Santander o 22 de xullo de 1907, foi xornalista desde 1924.
García Venero defendeu, sen éxito, cara a 1927 desde o diario santanderino La Región a formación dun «Partido Provincialista». Traballou en moitos outros xornais, por exemplo xunto a José Antonio Primo de Rivera durante a Segunda República no xornal Arriba, órgano oficial do partido falanxista. En xuño de 1936 estivo á fronte da publicación clandestina Solidariedad Nacional, editada en Barcelona. Durante aquela época infiltrouse na CNT, onde organizou «grupos autónomos» que constituirían parte da quinta columna unha vez iniciada a sublevación de xullo.
Tras o estalido da Guerra Civil, pasou a dirixir durante algún tempo o diario falanxista Amencer de Zaragoza. Baixo o pseudónimo Tresgallo de Souza contribuíu a acuñar a expresión «vermello-separatista» e segundo Paul Preston tería intención de montar unha campaña internacional para impedir a execución de José Antonio Primo de Rivera, durante a Guerra Civil, á cal Francisco Franco haberíase supostamente negado.
Foi un gran admirador de Azorín e escribiu varias biografías
García Venero faleceu o 12 de febreiro de 1975 en Madrid
2.3 Lugares:
Lugar de nacimiento: Santander Lugar de fallecimiento: Madrid España