Avogado, jurisconsulto, escritor e político español.
Fillo do avogado Augusto Barcia Rodríguez. Seguindo os pasos do seu pai estudou Dereito na Universidade de Oviedo e doutorouse na Universidade Central de Madrid en Dereito Internacional.
En 1911 foi pensionado pola JAE para as Universidades de Berlín e Marburg, onde amplía os seus estudos en Economía Social e Dereito Público.
En 1912 creou, organizou e presidiu a logia Condorcet, sendo máis tarde nomeado Gran Maestre da Masonería e Gran Comendador do Supremo Consello de Masonería.
En 1916 logrou Acta de deputado polo distrito de Beira (Almería), sendo reelixido ata o final da Restauración (1923).
Avogado defensor de Lluis Companys e compañeiros da Generalitat pola súa intervención no alzamento contra a República en outubro de 1934. En 1935 encabezou as listas a Cortes por Esquerda Republicana en Almería.
Co triunfo da Fronte Popular de 1936, o Presidente Manuel Azaña nomeoulle Ministro de Estado. O 10 de maio, Diego Martínez Barrio, presidente interino da República, designou a Barcia presidente do Consello de Ministros, cargo que compatibilizou co Ministerio de Estado.
Tras o estalido do Alzamento Nacional, sendo presidente do XXI goberno republicano Diego Martínez Barrio, Augusto Barcia encargouse do Ministerio de Gobernación. No XXII goberno republicano José Giral Pereira designoulle como Ministro de Estado.
Despois da Guerra Civil, exiliouse na Arxentina
2.3 Lugares:
Lugar de nacimiento: Vegadeo (Asturias) Lugar de fallecimiento: Bos Aires (Arxentina) España, Arxentina