Ángel Garma Zubizarreta (Bilbao, 24 de xuño de 1904-Buenos Aires, 29 de xaneiro de 1993) foi un psiquiatra e psicanalista español nacionalizado arxentino.
Os seus pais emigraron a Buenos Aires en 1908, quedando el en Bilbao, onde pasou a súa infancia cos seus avós paternos. Estudou Medicina en Madrid, coincidindo con Gregorio Marañón, e se graduó en 1927.
Traballou con José Miguel Sancristán no psiquiátrico de Ciempozuelos, e foi residente da Residencia de Estudiantes. Aconsellado por Sancristán, orientouse cara á neuroloxía e a psiquiatría e obtivo o diploma de psiquiatría en a Universidade de Tubinga, Alemaña, en 1929. A mediados da década dos anos 1920, a psicanálise atopábase en auxe como disciplina, e Alemaña era o centro máis importante das investigacións psicoanaiíticas.
Regresou a Madrid en 1931 e integrouse no ambiente cultural e científico nos anos da II República, atopando unha forte oposición dos psiquiatras. Garma era o primeiro psicanalista titulado que exercía en España. Cofundador o 11 de febreiro de 1933 da Asociación de Amigos de la Unión Soviética, traballou como psiquiatra no Tribunal Tutelar de Menores de Madrid.
Ao estalar a Guerra Civil, trasladouse a Francia, permanecendo primeiro en Bordeus e logo en París, onde, por mediación de Juan Rof Carballo, coñeceu a Celes Ernesto Cárcamo, un mozo arxentino que se estaba formando no Instituto de psicanálise de París, e tomou a decisión de emigrar a Arxentina, establecéndose en Buenos Aires en 1938, onde estaban as súas irmás e falecera o seu pai.
A partir de 1940 colaborou con diversas revistas especializadas e puxo en marcha o movemento psicoanalítico arxentino. En 1942, xunto a outros psiquiatras residentes en Arxentina, fundou a Asociación Psicoanalítica Argentina, APA, a primeira de Latinoamérica, con sede en Buenos Aires e foi o primeiro presidente da institución. En 1945, fundou tamén o Instituto Psicoanalítico de Buenos Aires, sendo o seu primeiro director.
En 1957, Garma e a súa esposa comezaron a ditar un curso de extensión universitaria na Facultade de Medicina de Buenos Aires. Nese mesmo ano tamén se fixo cargo da cátedra de Psicoloxía Xeral da Universidade da Prata, xerando a carreira de psicoloxía na Universidad de Buenos Aires. Foi profesor visitante da Escuela de Psiquiatría Menninger, de Kansas, en 1962. En 1986 foille entregado un Premio Konex de Platino pola súa traxectoria como psicanalista na Arxentina.
2.3 Lugares:
Lugar de nacimiento: Bilbao Lugar de fallecimiento: Bos Aires (Arxentina) España, Arxentina