Achilles de Grassis, doutor en ámbolos Dereitos, capelán do Papa, auditor sustituto de causas no Sacro Palacio Apostólico, en lugar de Mateo de Porto, auditor de causas do devandito Palacio, encargado polo Papa da causa de apelación presentada por don Alfonso de Fonseca, coengo de Santiago, en contra da sentencia dada a favor do crego Lopo de Caamaño, pola que se lle adxudica o beneficio parroquial de Santa María "La Grande" de Pontevedra, que anteriormente fora aoutorgada ó dito Fonseca, e dispón que ningunha autoridade eclesiástica ou civil se entremeta no pleito ata tanto que non sexa resolta a apelación. (16-01-1493)
O documento fundacional da Universidade de Santiago de Compostela é do ano 1495 no que frei Xoán de Melgar, abade de San Martiño Pinario e o notario de número e concello compostelán Lopo Gómez de Marzoa chegan a un acordo para fundar un Colexio nunha parte do mosteiro de San Paio de Antealtares. Ao parecer este funcionamento chegou ata o ano 1499 en que por motivo da anexión do convento de San Paio a San Martiño Pinario e a transformación do primeiro no gran mosteiro que albergaría aos diferentes mosteiros femininos. Xa, no ano 1501, fundase o Estudo Xeral no que participan o citado Lopo Gómez de Marzoa e Diego de Muros II, bispo de Canarias e Diego de Muros III, deán de Santiago. Será a bula de Julio II do ano 1504 a que confirme este Estudo, pero será con Alonso de Fonseca III con quen culmine o proceso de consolidación universitaria en Santiago. A Bula de Clemente VII de 1526 dará o referendo pontificio ao Colexio de Fonseca
Historia arquivística
Despois de ocupar diversas instalacións ao longo da súa existencia, dende a arca orixinal ata as precarias instalacións na actual facultade de Xeografia e Historia, dende 1990 o AHUS ocupa un inmoble propio situado na zona histórica da cidade onde se custodia este fondo documental.
Alcance e contido
Sello pendiente perdido
Condicións de acceso
Condicións de acceso
Descrición condicións de acceso:
Acceso libre salvo que a lexislación vixente ou o estado de conservación determine a imposibilidade da súa consulta.