Amores bárbaros

Ligazón persistente

En negrita las ramas con unidades físicas

Sofía Pérez de Eguía Casanova nace o 30 de setembro de 1861, na Coruña, e morre en Proznan, Polonia, o 16 de xaneiro de 1958. Escritora de novela e poesía, autora de obras de teatro e cartas. Xornalista, foi tamén tradutora xa que falaba cinco idiomas. Durante a I Guerra Mundial, foi a primeira española corresponsal de guerra e a primeira corresponsal nun país estranxeiro de forma permanente. Sofía Casanova, foi a única testemuña directa da prensa española na Revolución Rusa, en 1917. Un año despois foi a primeira periodista estranxeira en entrevistar a León Trotski e, estaría presente na ocupación nazi de Varsovia Aos doce años trasládase ca súa familia a Madrid. Alí frecuenta os medios literarios e asiste ás reunións que se celebran na casa do Marqués de Valmar e na do poeta Campoamor. Hacia 1887 casa co profesor e filósofo polaco Vicente Lutoslawski. Marcha a vivir a Polonia. A obra literaria de Sofía Casanova é admirada e recoñecida en España. En 1.906 é elixida membro da Real Academia Galega, en 1.911 entra a formar parte da Academia Española de Poesía e en 1.925 o seu nome soa entre os candidatos españois ao Premio Nobel de Literatura. En 1919 volta a España, pobre e case cega, sendo moi ben recibida. Alfonso XIII concédelle a Gran Cruz de Beneficiencia pola súa laboura nun hospital improvisado en Varsovia.

Os manuscritos literarios e autobiográficos foron postos en orde pola súa neta Cristina Niklewitz en marzo de 1971.

Acceso libre coas restriccións estabecidas polo decreto 307/1989, de 23 de noviembre, polo que regúlase o sistema de arquivos e o patrimonio documental de Galicia e as restriccións que por conservación e preservación estipule a RAG. As fotografías están dispoñibles en soporte dixital, a consulta dos orixinais está restrinxida.