Epifanio García González era natural da Coruña, alí naceu o 23 de xullo de 1898. Tras un período de dous anos traballando nos talleres de caldeiraría duns parentes próximos, o 4 de maio de 1916 solicita o seu ingreso na Armada, ten entón 18 anos de idade. Ingresa no Corpo de Maquinistas o 1 de xaneiro de 1917.
É ascendido a 2º Maquinista en 1931. Despois do ascenso prepara oposicións para o ingreso no Corpo de Intervención Civil de Mariña, conseguindo o ingreso en 1932 (D.OU. 78/32).
Ingresou na Masonería ao redor de 1926.
Foi amigo persoal de Ángel Rizo, Alejandro Lerroux, Casares Quiroga e do secretario persoal de Manuel Azaña, naquel entón ministro da Guerra.
A sublevación militar do 18 de xullo de 1936 sorprendeulle estando de permiso na Coruña. Logrou evadirse na bordo dun barco pesqueiro en unión doutras familias contrarias ao levantamento, arribando a Saint Nazaire (Francia), pouco despois volve a España, á zona republicana, onde permaneceu ata o final da guerra.
Como exiliado pasou polo Campo de Argèles, de alí pasou a Marsella, lugar onde traballou nunha fábrica de fiados. En 1950 foi reclamado a París polo exministro Giral. De París pasou a Venezuela, onde navegou durante cinco anos en roteiros polo mar Caribe a bordo de varios buques mercantes.
Desde 1956 ata 1959 foi profesor da Escola Naval de Venezuela co grao de capitán de navío.
Estando en París foi procesado, en ausencia, polo Tribunal Especial para a Represión da Masonería e o Comunismo, resultando condenado á pena de prisión de 12 anos e un día.
Faleceu de maneira repentina en 1965
2.3 Lugares:
Lugar de nacimiento: A Coruña Lugar de fallecimiento: Venezuela España, Francia, Venezuela
2.5 Funciones, ocupaciones y actividades:
Actividad:
Maquinista da Armada e profesor da Escola Naval de Venezuela