O 13 de setembro de 1923, o capitán xeneral de Cataluña, Miguel Primo de Rivera, dá un golpe de estado. O goberno do xeral Primo de Rivera abre un período marcado pola suspensión das garantías constitucionais, a prohibición doutras linguas que non fosen o castelán, a disolución das deputacións provinciais e a censura de prensa. En 1924, funda a Unión Patriótica, partido único e personalista que sostén á Ditadura.
Dous meses despois do golpe, Melquíades Álvarez e o Conde de Romanones, presidentes do Congreso dos Deputados e do Senado respectivamente, visitan ao Rey para lembrarlle a súa obrigación de convocar Cortes. Alfonso XIII limítase a darse por decatado, mentres o Directorio destitúe a ambos os presidentes.
Durante a Ditadura vívese unha certa mellora económica, realízanse reformas administrativas e lógrase tranquilizar o territorio marroquí tras o desembarco de Lavandas e a rendición de Abd-o-Krim.
A Asemblea Nacional é un organismo creado por Primo de Rivera por Real Decreto lei do 12 de setembro de 1927. Nel establécese que a Asemblea terá unha dobre natureza, fiscalizadora e consultiva no labor do goberno e preparatoria de proxectos fundamentais que haberán de ser obxecto de exame por un órgano lexislativo ao que se accederá por elección, coas máximas garantías de independencia e pureza.
Finalizou coa dimisión de Primo de Rivera o 28 de xaneiro de 1930 e as súa substitución pola coñecida como "dictablanda do xeneral Berenguer".