Nacemento: 29/12/1904, Avilés, provincia de Asturias
Falecemento 5/2/1991, Madrid, provincia de Madrid
Bancario. Tomou contacto coas loitas sociais desde moi neno na taberna do seu pai. Aos dezaseis anos formaba parte do grupo editor do clandestino El Ferroviario Astur e militaba nas Juventudes Socialistas, pertencendo ao chamado “grupo de los cien niños” que en abril de 1920 constituíronse en Partido Comunista Español.
En 1926, tras cumprir o servizo militar no norte de África, trasladouse a Madrid, onde entrou a traballar no Banco Urquijo. Foi directivo da Asociación de Empleados de Comercio, Industria y Banca en representación do gremio da banca. En 1930 as seccións de Banca da Federación Nacional de Dependientes de Comercio, Industria y Banca constituíronse en sindicatos independentes e crearon unha Federación Nacional de Banca y Bolsa, máis tarde denominada Federación Española de Trabajadores del Crédito y las Finanzas, pola que foi delegado ao XVII Congreso da UXT en 1932 e onde formou parte da Comisión de designación de relatorios e do relatorio de “política financiera”.
Ingresou na AS de Madrid en 1933. Foi membro do Comité Nacional da UXT de 1932 a 1934 e en 1937 como vogal polos traballadores de banca e bolsa e formou parte da Comisión Executiva da UXT como vogal desde xaneiro de 1934 a outubro de 1937 e desde esa data até abril de 1939 como secretario adxunto.
Membro do Comité Revolucionario en outubro de 1934, participou activamente na preparación do movemento revolucionario, sendo condenado a vinte anos e un día de prisión que cumpriu até febreiro de 1936 no cárcere Modelo de Madrid. Alí, con Santiago Carrillo e Carlos Hernández Zancajo redactou o libro Octubre: Segunda Etapa (1935) propugnando a “bolchevización” do PSOE. En 1936 fundou, xunto a Luís Araquistáin, o diario Claridad, do que foi Conselleiro Delegado e en abril dese mesmo ano foi elixido compromisario do PSOE por Madrid-capital para a elección do novo Presidente da República (Manuel Azaña).
Durante a guerra civil, ademais de ser vogal e secretario adxunto da UXT, desenvolveu o cargo de director xeral da Caixa de Reparacións do Ministerio de Facenda.
Finalizada a guerra pasou a Francia, onde en París se encargou da organización da evacuación de refuxiados españois cara a América como membro do Servizo de Evacuación de Refuxiados Españois.
O 7 de marzo de 1940 chegou a Nova York procedente de Anveres (Bélxica) no barco Westerland. Ao chegar foi retido polas autoridades de inmigración até o 1 de abril seguinte, deixándoo partir entón cara a México, onde entrou pola fronteira de Novo Laredo (Tamaulipas) o día 5 dese mesmo mes. Permaneceu en México até outubro de 1944 que regresou a Europa, pasando por Marrocos e Alxeria. Participou nas Conferencias Mundiais Obreiras de Londres e París, onde se constituíu a Federación Sindical Mundial (1945). Aliñado no sector negrinista do PSOE, foi expulsado do Partido en 1946 ao non incorporarse á AS Española de México creada por mandato da Comisión Executiva do PSOE do interior para unificar os distintos grupos socialistas que existían neses momentos en México.
Ingresou no Partido Comunista de España en 1948, aínda que seguiu formando parte da Comisión Executiva da UXT (Grupo Ramón González Peña) até 1950 que se autodisolvieron. Expulsado de Francia en 1952, regresou a México, onde se dedicou á actividade profesional sendo director de Siderurgia Nacional e varias fábricas en Ciudad Sahagún. Tras varias estancias en Francia, Marrocos e México regresou definitivamente a España tras a morte de Franco en 1976.
Foi autor de varios libros sobre o movemento obreiro español e internacional, destacando os seus traballos sobre os congresos obreiros Internacionais no século XIX e XX, a historia da Unión Xeral de Traballadores en diversos volumes, a súa obra sobre o movemento revolucionario de outubro de 1934 e a súa historia do movemento sindical bancario.
Foi activo colaborador da Fundación Pablo Iglesias desde 1978 até a súa morte, deixando depositados os seus valiosos arquivos na mesma. Así mesmo incorporouse ao traballo sindical na Federación de Banca (UXT) de Madrid, da que foi presidente honorífico, todo iso sen abandonar a súa militancia no PCE, o que lle valeu ter problemas en ambas as organizacións.
Faleceu en Madrid o 5 de febreiro de 1991. Foi readmitido honoríficamente no PSOE, a título póstumo, polo seu XXXVII Congreso celebrado en 2008 a proposta da Federación de Canarias, que solicitou a rehabilitación de Juan Negrín e todos os expulsados en 1946.
2.3 Lugares:
Lugar de nacimiento: Avilés (Asturias) Lugar de fallecimiento: Madrid (España) España, México, Francia