Unha vez que o Estado xurdido do 18 de xullo de 1936 asume que o único partido existente sería a Falanxe Española xunto ao Tradicionalismo e ás J.O.N.S., polo Decreto 255 do 19 de abril de 1937, lexislará sobre a súa organización, funcionamento e demais competencias.
O 4 de agosto de 1937 dotouse duns estatutos, que, xa finalizada a Guerra, foron reformados por outros do 31 de xullo de 1939. Neles contémplase a figura do xefe provincial, máxima autoridade da provincia que só responde ante o xefe nacional do Movemento, que era ao mesmo tempo o xefe do Estado.
A rede difundíase cara abaixo por todas as institucións chegando ata o alcalde de cada pobo que actuaba como xefe local do movemento.
Será o 18 de xaneiro de 1945 cando o xefe nacional da Falanxe, o xeneral Franco, ordene substituír o termo partido polo termo movemento, xurdindo así o Movemento Nacional, cuxa institución reitora será a Secretaría Xeral do Movemento.
En 1957 establécese a estrutura dos servizos da Secretaría Xeral do Movemento (Decreto do 20 de xullo de 1957) e dous anos máis tarde faise xa preciso refundir todas ordes dadas durante vinte anos, ditándose un novo "Regulamento de organización e funcionamento das Xefaturas provinciais e locais", onde queda establecida a estrutura orgánica, as súas funcións e competencias. Este texto é o que vai rexer en diante para estas xefaturas, pois as sucesivas reformas do Movemento, como o Estatuto Orgánico do 20 de decembro de 1968, ou o cambio de estrutura da Secretaría Xeral, do 5 de xaneiro de 1970, non van derrogar devandito Regulamento.
Tras a morte do xeneral Franco o cambio político operado en España trouxo consigo a desaparición de todos os Organismos políticos do Réxime, entre eles a Secretaría Xeral do Movemento e as xefaturas provinciais, o que tivo lugar polo Real Decreto do 1 de abril de 1977.